Meksyk -agenci i inni

Lista nie jest kompletna, ale najprawdopodobniej zawiera większość meksykańskich agentów i poufnych kontaktów zwerbowanych przez StB, których dotychczas udało mi się zidentyfikować. Są to osoby zarejestrowane przez wywiad I. Zarządu SNB w jednej z kategorii agentów; należy pamiętać, że każda historia jest indywidualna, a rzeczywisty zakres współpracy danej osoby ze StB można poznać dopiero badając konkretną teczkę.

Nr rej.	Pseudonim		Imię i nazwisko
40534	Pedro		Benjamin Balboa (1901 – 1976)
40637	Juan/ Ayon		Marcel Manuel Nogareda (16.9.1890-1968)
40882	Federico		Emil Rod (1915 – ?)
41170	Gaucho		Carlos Garcia (1930-?)
41644	Almand/ Ascot		Manuel de Araoz Herrasti
42304	Mars/ Bogan		Enrique Bordes Mangel y Cervantes (1922- 2008), zwerb.w 1958 r.
42310	Julio/ Caro		Jorge Ramon Juarez, zwerb. w 1958 r., współpraca w pełni świadoma
42540	Pancho		Carlos Gomez (1898-?), zwerb. w 1959 r.
42978	Blas		Julio Cesar Palma (1910-?)
42997	Siki/ Abar		Manuel Santillan (1894-1982)
43041	Blasco		Mateo Armando Sáenz Garza (7.5.1932-1980)
43840	Jermez		Elohim Jimenez-Lopez (26.4.1931-?)
44343	Ricardo		Abelardo Trevino
44502	Vitor		Gustavo Iruegas Evaristo
45018	Fetiš/ Felix		Felix Cortéz Camarillo
45216	Madlen	DS	Fabila Sadot (1920 – 1987)
45339	Cupák		Carlos Enriquez (4.12.1944-?)
47369	Dracula		Beatriz Donaji Alavez Rivera (24.1.1955-?)
47631	Simpl		Fernando Pina
47719	Rama		Laura Carrera Bolanos
48324	Lulu		Manuel Vite Torres (13.09.1951)
48756	Fatal		Fernando Pineda (16.7.1939)
48677	Rubens		Artur J. Whalem (18.3.1954, obywatel USA zwerbowany w Meksyku)
49122	Gata		Fernando Carrillo Garcia (26.09.1955)
49688	Rian		Antonio Ruiz Mariscal (1956)
11745/312	Alonso	DS	Manuel Natividad (07.01.1937)
11747/313	Adam		Luis Suarez (1918 – 2003)
11745/327	Ceres		Jonas Flores Carillo,
11745/310	Faust		Carlos Fuentes (1928-2012), rozpr., lecz niepozyskany
	Amo		Carlos Lagunas Zavala
20917	–		Eliseo Martin del Campo (1900-1971), rozpr. przerwano na prośbę  KGB

 

20917

Warto zauważyć, iż wśród osób rozpracowywanych przez czechosłowacki wywiad w latach sześćdziesiątych znalazł się także słynny pisarz Carlos Fuentes. Jego podteczka w ramach teczki obiektowej „Baza Meksyk” (nr rej. 11745) liczy zaledwie 18 stron, z czego wynika, że rozpracowanie to nie zakończyło się niczym konkretnym, pomimo, że Fuentesowi nadano pseudonim operacyjny „Faust”, co mogłoby sugerować jakieś głębsze powiązania tego pisarza z czechosłowackim wywiadem. W ocenie wywiadu nie nadawał się on do współpracy, nie podjęto zatem żadnej współpracy, kontakt z nim utrzymywano jedynie na poziomie oficjalnym (legalnym) i okazjonalnie.

 

Guillermo H. Trejo Oviedo – meksykański dziennikarz, dyrektor gazety „Prensa Libre”, który utrzymywał w Meksyku kontakt z oficerem StB o pseudonimie „Šimovič” (pseudonim, chodzi o Jiřího Švestkę); początkowo był on tzw. kontaktem przykrywkowym, ale z czasem okazało się, że kontakt ten można wykorzystać do prowadzenia aktywnych działań prasowych. Oviedo przeprowadził co najmniej trzy takie działania. W marcu 1963 r., kiedy kontakt był na tyle obiecujący, że rozważano pozyskanie go jako agenta, z praskiej centrali wywiadu nadeszło polecenie, aby natychmiast przerwać kontakt z „Bayo”, ponieważ zainteresowanie tą osobą wykazali nasi radzieccy przyjaciele – czyli KGB. Można przypuszczać, że od tego czasu Oviedo był werbowany przez KGB i mógł w związku z tym stać się radzieckim agentem. Dodajmy, że w trakcie werbowania „Šimovič” kilkakrotnie wspierał Oviedo finansowo; były to dość znaczne kwoty (zatwierdzone przez centralę), a celem było przejęcie kontroli nad czasopismem. Było to zatem podobne postępowanie, jakiego użyto w Brazylii w związku z czasopismem „O Semanário”. W czerwcu 1962 r. centrala w wytycznych dla rezydentury napisała: „prześlijcie swoje uwagi i opinie na temat możliwości dalszego rozszerzenia wpływów PRENSA LIBRE oraz zwiększenia nakładu, z perspektywą, że czasopismo to byłoby w przyszłości w większej części finansowane przez nas i oczywiście przez nas częściej wykorzystywane, bez zmiany jego zasadniczej linii redakcyjnej”. Wydaje się, że zamiar ten został następnie zrealizowany przez KGB.

 

Agent „Niki“ –

Był to obywatel Czechosłowacji, który został wysłany do Meksyku dokładnie w kwietniu 1966 roku. Służby wywiadowcze nawiązały z nim kontakt w listopadzie tego samego roku. Przed wysłaniem, zanim został przekazany służbom wywiadowczym, od 1959 roku był prowadzony przez II Dyrekcję jako jej współpracownik zajmujący się cudzoziemcami posiadającymi wizy, pod kryptonimem „Toman”. W marcu 1965 r. został przekazany do I. Dyrekcji. Ponieważ jego sprawa była dobrze znana uciekinierowi Maroušowi, dalsze prowadzenie jego sprawy wiązało się z ryzykiem. W dokumencie o sygnaturze A 8-2 i.j. 225 (patrz ilustracja, tytuł „Marouš Václav – ucieczka za granicę”) na temat tego agenta napisano, że zajmował się działalnością kontaktową w meksykańskim komitecie olimpijskim oraz w szkole tłumaczy.

Agent „Vitor” – Gustavo Iruegas Evaristo, meksykański dyplomata, a nawet minister, był szpiegiem pracującym w latach 1964–1974 dla czechosłowackiego wywiadu, a od początku lat 70. służył w wywiadzie kubańskim. W przypadku pracy dla I. Zarządu StB była to (dobrze) opłacana współpraca, choć motywacja miała charakter ideologiczny.